12 czerwca 2013

Zieloni: Warszawie grozi śmieciowy chaos

Warszawiacy i warszawianki mają wszelkie powody do zniecierpliwienia w związku ze sposobem wdrażania w stolicy znowelizowanej w 2011 roku ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, która nakłada na nie obowiązek gospodarowania odpadami. Warszawa stała się częścią niechlubnej grupy gmin i miast w Polsce, które nie zdążą z wdrożeniem nowego systemu, mimo iż było na to wystarczająco dużo czasu.

Choć Ratusz korzystał z usług doradczych konsorcjum firm konsultingowych, wybranych dokładnie w tym celu, miasto nie było w stanie właściwie i na czas przygotować nowego systemu gospodarowania odpadami. I to mimo tego, że firmy te współpracują z warszawskimi urzędnikami już od 2011 roku, a ich usługi kosztowały podatników i podatniczki 650 tys. zł.

Sposób, w jaki zostało przygotowanie postępowanie przetargowe, budził wiele zastrzeżeń i kontrowersji. W ostatnich dniach, w wyniku zaskarżenia przez cztery firmy postępowania przetargowego, Krajowa Izba Odwoławcza po dokładnym przeanalizowaniu dokumentacji przetargowej wykryła poważne błędy, które nakazała miastu usunąć i zmienić specyfikację warunków przetargu na odbiór i zagospodarowanie śmieci w Warszawie zgodnie z zaleceniami. Fakt zdymisjonowania ze stanowiska wiceprezydenta Warszawy Jarosława Kochaniaka, odpowiedzialnego za proces przygotowania przetargu, jasno dowodzi nieudolności miasta we wdrożeniu nowego systemu.

Kluczową kwestią jest sposób odbioru odpadów w okresie przejściowym, czyli do czasu rozstrzygnięcia przetargu i podpisania umowy z firmą bądź firmami, które będą świadczyć te usługi. Od 1 lipca 2013 roku to gmina staje się właścicielem odpadów, choć nie ma jeszcze przygotowanego systemu ich odbioru. Na razie pani prezydent zaproponowała odroczenie do 1 stycznia 2014 roku wejścia w życie zapisów ustawy dotyczącej segregacji odpadów i ich odzwierciedlenie w nowym Regulaminie utrzymania czystości i porządku na terenie m.st. Warszawy. Nie wiadomo jednak, ile będziemy płacić za odbiór śmieci w okresie przejściowym – Ratusz nie przedstawił radnym swoich propozycji.

Odroczenie obowiązku selektywnej zbiórki odpadów to niedobry sygnał ze strony urzędników. Warszawa znajduje się dzisiaj w ogonie miast polskich w zakresie osiąganych poziomów zbierania surowców wtórnych przeznaczonych do recyklingu! Przecież nie można podkopywać systemu, który zaczął się już tworzyć. Coraz więcej osób umie i chce świadomie segregować odpady, coraz bardziej świadome społeczeństwo dostrzega konieczność recyklingu! Fakt, że Warszawa nie sprostała na czas nowej rzeczywistości prawnej, nie znaczy, że ma za to płacić środowisko i obywatele i obywatelki!

W związku z powyższym domagamy się:
1. Obowiązkowej segregacji odpadów u źródła, czyli w miejscu, gdzie one powstają, zarówno w okresie przejściowym, jak i po wdrożeniu docelowego systemu.

2. Sprawiedliwego systemu opłat za odbiór śmieci, zdecydowanie premiującego segregowanie odpadów.

3. Przejrzystego, wolnego od stronniczości postępowania przetargowego na odbiór i zagospodarowanie odpadów.

4. Stawiania na pierwszym miejscu i premiowania zagospodarowania odpadów w instalacjach umożliwiających późniejszy recykling surowców wtórnych, gdyż takie były założenia ustawy, aby do 2020 roku Polska jako kraj osiągnęła wymagane wysokie poziomy recyklingu i odzysku odpadów opakowaniowych. Tylko poprzez odejście od składowania i otworzenie drogi na inne rozwiązania – będziemy mogli te poziomy osiągnąć.

5. Rzetelnego i na wysokim poziomie merytorycznym zarządzania nowym systemem gospodarowania odpadami w mieście.

6. Dużej kampanii edukacyjno-informacyjnej zachęcającej mieszkańców i mieszkanki do włączenia się w proces odpowiedzialnego sposobu gospodarowania odpadami, poprzez ich segregację i prawidłowe postępowanie z odpadami niebezpiecznymi.

11 czerwca 2013

Zieloni w obronie Szpitala Grochowskiego

Warszawscy Zieloni sprzeciwiają się planom przekształcenia Szpitala Grochowskiego w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością. Apelujemy do radnych m.st. Warszawy o to, aby na czwartkowej sesji zagłosowali przeciwko uchwale w tej sprawie (druk nr 1838).


- Przekształcanie szpitali w spółki to wyraz chorej ideologii – powiedziała Elżbieta Hołoweńko, przewodnicząca warszawskich Zielonych. – Zadaniem szpitala jest leczenie chorych, a nie przynoszenie zysku. Nie ma żadnych dowodów, które przemawiałyby za tym, że szpital w formie spółki funkcjonuje lepiej niż przed przekształceniem. Mamy za to wiele sygnałów, np. z przekształconego w 2011 r. Szpitala na Solcu, że po przekształceniu oszczędza się m.in. na personelu i sprzęcie jednorazowym. To zagraża naszemu bezpieczeństwu jako pacjentek i pacjentów!


- Plan przekształcenia Szpitala Grochowskiego jest tym bardziej szokujący, że właśnie niedawno miasto zainwestowało w jego rozbudowę – dodaje Marek Matczak, przewodniczący warszawskich Zielonych. – Aby uniknąć przekształcenia szpitala, miasto musiałoby pokryć stratę za ubiegły rok rzędu ok. 9 mln złotych. Dla porównania na Strefę Kibica podczas Euro 2012 miasto wydało 30 mln, na budowę Parku Fontann na Podzamczu – prawie 12 mln. Czy fontanny są ważniejsze niż nasze zdrowie?

10 czerwca 2013

Ewa Grotek: Fakty i mity o pracy nauczyciela

Na temat raportu IBE dotyczącego czasu i warunków pracy nauczycieli pisze Ewa Grotek z Mokotowskiego Porozumienia Nauczycieli.

Raport podsumowujący czas i warunki pracy nauczyciela miał się ukazać w marcu 2013 roku. Tymczasem stało się to dopiero 3 miesiące później. Dlaczego? Czy dlatego, że jego wyniki zaskoczyły badających i Ministerstwo Edukacji?

Do tej pory trwała społeczna i medialna nagonka na nauczycieli. Wytykano magiczną liczbę 18 godzin dydaktycznych na etat oraz wysoką średnią pensję brutto, odpowiadającą faktycznie zarobkom nauczyciela dyplomowanego pracującego znacznie ponad etat.

Skąd brano takie dane? Nadal pozostaje to tajemnicą. Jest faktem, że nieprawdziwe, wypaczone informacje otrzymywało społeczeństwo. Nikt nie pokusił się o to, aby wspomnieć o innych obowiązkach nauczycieli. Nie pisano o 2 godzinach zajęć dodatkowych w ramach pensum; o radach pedagogicznych; pracy w komisjach; o dokształcaniu; zebraniach z rodzicami; o rozmowach indywidualnych z innymi nauczycielami, rodzicami, uczniami; o wycieczkach, dyskotekach, dekoracjach; wreszcie o sprawdzaniu i ocenianiu prac i ogromie dokumentacji.

Nie wspominano o tym nie bez powodu. Tworzono celowo atmosferę zmierzającą do wprowadzenia zmian w Karcie Nauczyciela. Takich zmian, które miałyby nałożyć na nauczycieli jeszcze więcej obowiązków, zredukować etaty i odebrać im mityczne „przywileje”. Przede wszystkim miał służyć wprowadzeniu cięć finansowych w edukacji.

Tymczasem raport o pracy nauczyciela, przedstawiony przez IBE, który wczoraj po wielomiesięcznej analizie badaczy ujrzał wreszcie światło dzienne, całkowicie zniweczył dotychczas przedstawiany obraz. Pokazuje czarno na białym, że praca nauczyciela to nie tylko godziny pensum. Ujawnia, że przeciętny nauczyciel poświęca na pracę 46 godzin tygodniowo. Co więcej, ukazuje prawdę o braku nakładów na podstawowe wyposażenie szkoły, w której zazwyczaj brak jest papieru, zepsute jest xero, do drukarki brak tonera, a w pokoju nauczycielskim jest jeden komputer do dyspozycji wszystkich nauczycieli. Nic więc dziwnego, że większość z nas wiele pracy, zwłaszcza tej dotyczącej przygotowania materiałów do zajęć, wykonuje w domu.

O raporcie można byłoby długo pisać, ma on bowiem ponad 100 stron i jest bardzo szczegółowy. Myślę jednak, że najistotniejsze jest to, że jego wyniki wyraźnie zmieniają rysowany dotychczas, całkowicie oderwany od realiów, obraz pracy nauczyciela. Uświadamiają dobitnie, że każdy zawód ma swoją specyfikę i swoje uwarunkowania, a praca nauczyciela nie polega tylko na prowadzeniu zajęć. Wskazują również na poważne zaniedbania ze strony władz spowodowane tym, że w Polsce nie inwestuje się w edukację, a traktuje ją jako obciążające państwo koszty.

Ewa Grotek, Mokotowskie Porozumienie Nauczycieli

9 czerwca 2013

Marek Matczak: Dwie twarze ruchu narodowego w Polsce

List otwarty Marka Edelmana*
Przed kilkoma dniami w Zgorzelcu miał miejsce „zlot” skrajnie prawicowych i nacjonalistycznych ugrupowań, którym przewodził pan Bolesław Tejkowski. Demonstrując pod hasłami „precz z Niemcami”, precz z „Żydami”, „Polska dla Polaków”, niszczono niemieckie samochody, wybijano szyby, zniszczono dworzec kolejowy, zdewastowano pociąg. Tego rodzaju demonstracje, którym zawsze towarzyszą chuligańskie ekscesy, destabilizują kraj i poważnie zagrażają polskiej młodej demokracji, a tolerowanie ich może pozostawić Polskę poza postępową Europą.
Brak reakcji ze strony rządu i społeczeństwa na te wydarzenia budzi mój największy niepokój. Wzywam wszystkich ludzi, wszystkie organizacje społeczne do potępienia wydarzeń w Zgorzelcu, a w przyszłości do przeciwdziałania takim i podobnym wystąpieniom. Sianie nienawiści, udział w aktach przemocy muszą się spotkać z decydowanym potępieniem i nie mogą zostać bezkarne.
Zwracam się do Pana Premiera i do członków rządu RP o podjęcie wszelkich działań dla zapobieżenia na przyszłość podobnym ekscesom. Uczestnicy wydarzeń w Zgorzelcu muszą być zgodnie z prawem ukarani.
Łódź, dnia 17 lutego 1992 roku 
                                                             Marek Edelman 
*treść listu Marka Edelmana z „Gazety Społeczno–Liberalnej”, wydawanej przez Frakcję Społeczno–Liberalną Unii Demokratycznej, Nr 7, styczeń-luty 1992

Czym się różnią dzisiejsi narodowcy od tych, których powyżej opisywał Marek Edelman w latach 90.?

Dzisiaj kryją się za białymi koszulami i garniturami, udając praworządnych uciskanych polskich patriotów. Legalizują swoje organizacje, stosując się do obowiązującego prawa, organizując wewnętrzne spokojne zjazdy, spotkania, a nawet planują wystartować w powszechnych wyborach parlamentarnych 2014 r.

Ich język jest bardziej wygładzony, bardziej finezyjny, bardzo często „naukowy”.

Finezja polega na niemówieniu wprost o sednie swoich poglądów. W wystąpieniach publicznych narodowcy odnoszą się do polityki zagranicznej, ekonomi, kultury i zjawisk społecznych. Próbują wejść na salony, na uczelnie, zabiegają o uwagę wyborców, którzy nie popierają ulicznego chuligaństwa. Prasa już nie napisze o zdemolowanej kolei, ale o odśpiewanym hymnie narodowym i o modlitwie odmówionej przez młode dziewczyny i młodych chłopców oraz eleganckich starszych panów.

Nie ukrywają, że będą walczyć o Polskę z jej odwiecznymi wrogami: lewactwem i żydokomuną i wszystkimi „spadkobiercami Okrągłego Stołu” i wzywają do wojny – zapytani powiedzą, że wojny wyborczej.

Sobotni kongres narodowców dobrze pokazuje, jak bardzo można faszyzować i się ukryć za „garniturem”, aby nie wywołać takiego apelu, jaki w 1992 r. pisał Marek Edelman.

Czy Państwo zauważy tę przemianę?

Pytam, bo mam wrażenie, że w 1992 r. Państwo widziało tak jak wszyscy obywatele, ale wniosków z tamtych wydarzeń nie wyciągnęło.
a sad będzie zupełnie nagi

Brunatna zgnilizna toczy nasze drzewo
niszcząc pachnące kwiaty pamięci
a maszerująca ulicami rdza skapuje
po gałęziach i sztywniejące liście grubieją

z tablic wydzierają cząstkę człowieczeństwa
zamazując imiona zmarłych minionych wielu lat

bezradnie patrzymy jak rozdzierają depcząc
dni historii i naszą wspólną przyszłość

nie mogę odwrócić głowy,
obojętnie przejść przez życie,
nie można milczeć, nie można milczeć!

bo obudzimy się pewnego lata
a sad będzie zupełnie nagi…


Warszawa, 13 września 2011 r.

Marek Matczak

8 czerwca 2013

Zieloni poparli referendum w sprawie odwołania Hanny Gronkiewicz-Waltz

Warszawscy Zieloni popierają inicjatywę odwołania Hanny Gronkiewicz-Waltz w drodze referendum. Od czasu wyborów warszawski Ratusz wielokrotnie demonstrował swoją arogancję i nieliczenie się z głosem mieszkańców. Prywatyzacja SPEC i niedopuszczenie do referendum w tej sprawie, brutalne potraktowanie kupców z przejść podziemnych przy Dworcu Centralnym, zignorowanie konsultacji społecznych przy okazji rewitalizacji Ogrodu Krasińskich, cięcia w wydatkach na edukację, skutkujące prywatyzacją stołówek szkolnych i likwidacjami szkół, plany przekształcania publicznych szpitali w spółki, drastyczne podwyżki cen biletów ZTM przy jednoczesnym ograniczaniu połączeń i zamykaniu linii, a ostatnio nominacja na wiceprezydenta miasta Jarosława Dąbrowskiego, który jako burmistrz Bemowa zasłynął inicjatywą budowy osiedla kontenerowego – to tylko kilka przykładów działań, które budzą nasz głęboki sprzeciw.

Jesteśmy przekonani, że odejście Hanny Gronkiewicz-Waltz to krok potrzebny, ale niewystarczający. Konieczna jest również zmiana większości w radzie miasta i odrzucenie panujących w myśleniu o mieście neoliberalnych dogmatów. Warszawa potrzebuje nie tylko innych władz, ale przede wszystkim innej polityki.

Dziś nie tylko Platforma Obywatelska, ale także opozycja z lewa i z prawa nie jest w stanie zaproponować warszawiakom i warszawiankom polityki, na jaką zasługują. Dlatego w przypadku powodzenia referendum i skutecznego odwołania Hanny Gronkiewicz-Waltz Zieloni wystawią w wyborach na prezydenta stolicy własnego kandydata lub kandydatkę. Nie zadowolimy się żadną powierzchowną, czysto personalną zmianą! Będziemy konsekwentnie dążyć do realizacji wizji politycznej, którą od lat głosimy: Warszawy jako miasta dla ludzi, miasta na ludzką skalę.

Nasze priorytety programowe obejmują:

1. Polityka transportowa przyjazna dla pieszych, rowerzystów i komunikacji zbiorowej. Zwiększenie bezpieczeństwa kierowców i pieszych dzięki uspokajaniu ruchu. W szczególności przy okazji przeprowadzanych remontów będziemy dążyć do zwężania jezdni oraz likwidowania kładek dla pieszych i przejść podziemnych, tak jak robi się w europejskich miastach o wysokiej jakości życia. Przystosujemy infrastrukturę transportową do potrzeb rosnącej liczby rowerzystów i rowerzystek. Rozpoczniemy poważną debatę o wprowadzeniu w Warszawie bezpłatnego transportu publicznego.

2. Polityka mieszkaniowa nastawiona na szybkie zwiększenie puli mieszkań komunalnych. Lobbing w Sejmie na rzecz korzystnej dla mieszkańców i mieszkanek miasta ustawy reprywatyzacyjnej, która ostatecznie zamknie sprawę roszczeń. Wprowadzenie miejskiego programu oddłużeniowego, który zapobiegnie narastaniu długów u lokatorów z problemami. Ekologiczna modernizacja istniejących budynków przez wydzielenie funduszu m.in. na termoizolację i instalację paneli słonecznych oraz wspieranie budownictwa domów energooszczędnych i pasywnych.

3. Przyjęcie planów zagospodarowania przestrzennego w całym mieście. Planowanie rozwoju Warszawy według zasady „miasta kompaktowego”, zapewniającego w najbliższym otoczeniu mieszkanek i mieszkańców niezbędną infrastrukturę edukacyjną, usługową i kulturalną. Potrzebujemy bardziej demokratycznego planowania przestrzennego, które zagwarantuje, że nowe inwestycje nie będą zagrażać miejskiej zieleni, zabytkowym budynkom czy lokalnym targowiskom. Aby zwiększyć przejrzystość i demokratyczną partycypację w planowaniu przestrzennym, wprowadzimy regułę, że plany zagospodarowania przestrzennego będą przyjmowane w referendach dzielnicowych.

4. Traktowanie edukacji, kultury i ochrony zdrowia jako dobra wspólnego, a nie tylko pozycji w budżecie. Nie zgodzimy się na likwidowanie szkół i przekształcanie publicznych szpitali w spółki. Przywrócimy szkolne i przedszkolne stołówki. Stworzymy w każdej dzielnicy miejskie centra zdrowia publicznego, zapewniające mieszkańcom i mieszkankom edukację prozdrowotną i ułatwiające poruszanie się w gmatwaninie służby zdrowia. Wprowadzimy we wszystkich dzielnicach program „kawa za złotówkę”, zorganizujemy kursy obsługi komputera i Internetu oraz centra pośrednictwa pracy i wolontariatu dla osób starszych.

5. Opracowanie całościowego raportu oddziaływania na środowisko wszystkich inwestycji w mieście oraz stworzenie stołecznej polityki klimatycznej, uwzględniającej wyzwania współczesności i tworzącej warunki do rozwoju nowoczesnego, zrównoważonego i efektywnego miasta. Bezwzględne przestrzeganie przepisów prawa unijnego w zakresie norm jakości powietrza, gospodarki odpadami, dyrektywy siedliskowej i ptasiej oraz udostępnienie informacji na temat poziomu zanieczyszczeń w Internecie. Respektowanie obszaru chronionego krajobrazu oraz chronienie klinów nawietrzających miasto (przestrzeganie zakazu zabudowy na tych obszarach).

Więcej: program warszawskich Zielonych z wyborów samorządowych w 2010 r.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...